Fatih Altaylı'nın köşe yazısı...

Biraz aklı, azıcık mantığı, bir katre izanı olanın Türkiye’de olan biten bazı şeyleri anlaması pek mümkün değil.

Ama oluyor.

Hem de çok doğalmış gibi, çok normalmiş gibi oluyor.

Son “akıl tutulmasını”, Futbol Federasyonu Başkanlığı seçimleri öncesinde başkan adaylarıyla ilgili olarak yaşıyoruz.

Şenes Erzik’in kendisine yakışır bir şekilde “araziye uymasının” ardından güçlü başkan adayı olarak Beşiktaş Başkanı Yıldırım Demirören’in adı ortaya atıldı.

Daha doğrusu Demirören kendi adını ortaya attırdı.

Niyeti zaten belliydi.

Daha önce “Fenerbahçemiz” diyerek sinyali vermiş, selamı çakmıştı.

Şimdi başkanı olduğu Kulüpler Birliği’nin Federasyon Başkan adayı. Konuşulanlara bakılırsa seçilmesi kaçınılmaz.

Ama benim daha iyi bir fikrim var.

Benim Futbol Federasyonu Başkanlığı için adayım Aziz Yıldırım.

Şaka falan yapmıyorum.

Gerçekten de adayım Aziz Yıldırım.

Çünkü Yıldırım Demirören aday olabiliyorsa, Aziz Yıldırım da haydi haydi olur.

Beşiktaş ile Fenerbahçe’nin sürmekte olan ve Türk futbolundaki kaosla ilgili olarak aralarında çok da büyük fark yok.

Her ikisiyle de ilgili suçlamalar, iddialar var.

Fenerbahçe’nin Başkanı tutuklu ama Beşiktaş’ın da yönetim kurulu üyeleri ve teknik direktörü tutukluydu.

Her iki takımda küme düşme veya puan silme cezasıyla karşı karşıya.

Ve Beşiktaş Başkanı, böyle bir durumda Futbol Federasyonu’nun başına geçiyor.

Yani sadece Fenerbahçe’yle ilgili karar almayacak, kendi yönetiminde olduğu dönemle ilgili olarak

Beşiktaş’la ilgili de karar alacak.

Allah aşkına, bir nebze akıl, az biraz mantık, bir katre izanı olan bir ülkede böyle bir şey olabilir mi?

Ama burada olur.

Ama artık şöyle diyorum.

Olsa da olur, olmasa da olur.